نمی دونم چی می خواد بشه؟!!

نمی خوام بدونم چرا این جوری ام!

فقط دلم می خواد زود خوب بشم!

یه جایی نوشته بود افسردگی مخصوص اونایی یه که از خدا غافلند....

برای خودم تایپش کردم و پرینت گرفتم....حالا هم میارمش اینجا که شاید باعث بشه حالم خوب بشه یا حتی اگر حال یک نفر دیگه رو هم خوب کنه من راضی ام!

شخص افسرده  از اینکه همه چیز را مطابق میل خود نمی بیند دچار افسردگی شده است ،  در حالی که ما نباید بخاطر اینکه چون به همه ی انچه می خواهیم نرسیدیم ، از مقدار ممکن هم دست برداریم و تسلیم شویم.

شخص افسرده با خود فکر می کند که چرا همه ی مردم مرا دوست ندارند، و حال آنکه این امر غیر ممکنی است و حتی خدا و جبرئیل هم دشمن دارند. لذا انسان نباید توقع داشته باشد که همه او را دوست بدارند.

شخص افسرده گمان می کند همه مردم بد هستند ، در صورتی که چنین نیست و خداوند به فرشتگانی که این توهم را داشتند پاسخ داد.

شخص افسرده گمان می کند که همه ی ناگواری ها از بیرون وجود اوست ف در حالی که عمده ی تلخی ها عکس العمل و پاسخ خصلت ها و کردار ماست.

شخص مضطرب از شروع در کارها نگران است و احساس ترس و تنهایی می کند. حضرت علی (ع) برای رفع این حالت می فرماید : (( از هر چه می ترسی خود را در آن بینداز ، که ترس هر چیز بیش از خود آن است.

شخص مضطرب نگران آن است که آینده چه خواهد شد. این حالت را می توان با توکل بر خدا و پشتکار درمان کرد.

اموری همچون عدم قدر دانی مردم از زحمات آنها ، گناه  ترس از مرگ ، تلقین های خانواده به اینکه نمی دانی و نمی توانی ، قضاوت های عجولانه ، توقعات نابجا و تصورات غلط ، علت بسیاری از افسردگی ها و اضطراب ها می باشد که با یاد خدا و قدرت و عفو و لطف او می توان آنها را به آرامش و شادابی مبدل ساخت.

چرا خورشید می تابه

چرا می چرخه زمین؟؟؟؟؟

همین؟!!!!!

خدا یک بار دیگر به من فرصت داد تا بهار زندگی را تجربه کنم و بینایی ام را با دیدن زیبایی های طبیعت بیارایم.

خدایا شکرت....

مرا لحظه ای به خودم وامگذار.

سلام...

 روزهایی که گذشت بودم ولی نه اینجا توی فضای مجازی وب که توی دنیای واقعی.

واقعیت همیشه هم اونجور ها که میگن تلخ نیست.

البته شیرینی گس مزه ای داره که همیشه و همه کس قادر به درکش نیستند .

من هم قدیما فکر می کردم حقیقت تلخه ولی تازگی ها دارم می فهمم نه اونقدرها!

ظاهرا آدم به مرگ که نزدیک تر میشه دیدش به دنیا هم عوض میشه.

هر روزی که می گذره یک روز به مرگ نزدیک  تر می شویم.

خدایا شکرت......

هر روز که می گذره بیشتر باور می کنم که خدا خیلی به من توجه داره و من تا به حال چه بنده ی نا شکری براش بودم.

ازش می خوام به همون بزرگی خودش از سر تقصیراتم بگذره و حتی یک لحظه منو رها نکنه.

راضی ام به بلا اگر خدا بخواد و هیچ خوشی رو بی یاد خدا و حضورش نمی خوام.

خدایا شکرت....