داشتم بال در می اوردم از فکر اینکه بالاخره بعد از سال ها به زیارت اقا امام رضا مشرف می شوم.

همه چیز مهیا بود. بلیط هواپیما و رزرو هتل را هر روز نگاه می کردم.و هوای شهر مقدس مشهد را از اینترنت چک می کردم.

فقط مانده بود ساکم را بردارم و بروم فرودگاه سوار شوم و....

اما......

شاید اینها همه برای من هشدار است.

چرا ادامه می دهم؟؟؟

سوالی ست که همیشه از خود می پرسم و شاید گاهی پر رنگ تر می شود.

سال ۱۳۸۰ که قرار بود همراه کاروان دانشجویان دختر به سفر حج مشرف شوم و باز هم مخالفت!!!!

اگر همان وقت تصمیم قطعی گرفته بودم امروز این جور داغون نمی شدم.

شاید هم نه ! اشتباه می کنم.خواست خداست!

ولی مطمئنم که خدا نمی خواهد من همچنان زیر حرف زور باشم و دوام بیاورم چرا که مظلوم گناهش از ظالم کمتر نیست....

خدا توکل بر تو می کنم .خودت کمکم کن!!!!